SCHIKT U NAAR DE GELEGENHEID.

Wanneer de vogel is verstelt,
En staet en huppelt op het velt,
Met stricken om het been gevat,
Soo wort hy des te lichter mat,
Soo lijt hy des te meerder pijn,
Vermits de banden enger sijn;
Want, hoe hy meer en harder springht,
Hoe dat het garen harder dwinght :
Dus blijft hy, nae een langh gebaer.

Ten proye van de vogelaer.
Indien dat noot of tegenspoet
Komt iemant prangen aen den voet,
Die maecke niet te grooten druck,
Maer buyge naer het ongeluck :
Want die het leet onwilligh draeght,
En wort maer des te meer geplaeght;
Maer die hen voegen naer het pack,
Gevoelen minder ongemack.


Ingezonden op: Thursday 19 July 2001