KREPEL WIL ALTIJT VOOR DANSEN

Lestmael quam ick in een velt,
Daer een yder was gestelt
Tot een uytgelate vreught,
Nae de wijse van de jeught;
Jonge lieden van het landt
Songen, sprongen handt aen handt:
Yder maeckte groot geschal,
Yder was’er even mal;
Doch van allen was’er een
Met een krom, een krepel been,
Met een plompen stompem voet,
Die had veêren op den hoet,
Die was voren aen den dans,
Die was by den rosen-krans,
Die was om en aen de mey,
Die was leyder van den rey;
Wat men peep, of wat men songh,
Krepel hadt den eersten sprongh:
Al is Fop en rap gesel,
Al doet Heyn sijn dingen wel,
Al leyt Jorden mooye Trijn,
Krepel wil de voorste sijn.
Maer al was dit in het velt,
’t Is oock elders soo gestelt;
Want oock by de steedtsche liên
Wort dit menigmael gesien:
Veeltijts, wat’er wort gedaen,
Krepel maeckt hem voren aen;
Krepel is een dapper man,
Schoon hy niet, als hincken, kan.

Is’et niet een seltsaem dingh,
Dat een losse jongelingh,
Dat een onbedreven gast,
Die het immers niet en past,
Veeltijts eerst sijn oordeel uyt
(Schoon het dickmael niet en sluyt),
Eerst van alle dinge gewaeght,
Al en is hy niet gevraeght;
Eerst sal brengen aen den dagh,
Wat hem op de tonge lagh!

Vraeght’er iemant, hoe dit koomt?
Wijse lieden sijn beschroomt,
Dat’et iet mocht sijn geseyt,
Dat niet recht en is beleyt;
Daerom gaense traegh te werck;
En al met een diep gemerck;
Maer een geck vol losse waen
Haest sich, en wil voren gaen;
Daerom seyt men noch althans:
Krepel wil eerst aen den dans.


Ingezonden op: Thursday 19 July 2001