DIE VRAEGHT LEERT KLAPPEN.

De Lucht die tegenspreeckt, de stemme sonder leven,
Is niet gewoon van selfs een woort van haer te geven;
Maer komt’er oyt een mensch die maer het minste vraegt,
Soo vint men dat het bosch van haer geruchte waegt.
Wie oyt tot spreken verght de tonge der klappeyen,
Die opent haer den mont, om breet te mogen weyen;
Wie met een slim beleydt gestole dingen heelt,
Geeft oorsaeck, dat een dief aen alle kanten steelt.


Ingezonden op: Thursday 19 July 2001