ISAÄC DA COSTA (1798-1860)

AAN DS. EGELING.

Herboren door het Woord, uit wien de wereld werd,
en uit der zonde nacht voor ’t hemelsch Licht gewonnen,
gewasschen door den Doop op ’t voorhoofd in ’t hert
in ’t vlekkelooze bloed van ’t Lam des Onbegonnen, —

Wien hoort de dank van ’t hart, dat van verrukking smelt?
Wien, dan aan Hem-alléén, wien de Englen driemaal loven,
als Schepper van ’t Heelal, als zegepralend Held
op d’ Afgrond, en als Geest, die ’t harte trekt naar boven?

Den Vader, die ’t geen is, vóór ’t was, heeft voobepaald
wiens eeuwig Raadsbesluit, slechts voor den Zoon ontzegeld
der schepslen lotbedeel, wiens wijsheid nimmer faat,
eer Tijd of Ruimte was, met één trek heeft geregeld!

Den Zoon, die God uit God, als vleeschgeworden Woord,
voor ’t zondig Adamskroost zijn bloed verkoos te plengen,
Hy, Vorst van ’t Jodendom, door ’t Jodemdom doorboord,
om Jood en Heiden beî tot God te rug te brengen!

Den Geest, die, waar Hy wil, naar vrije keuze werkt,
geen aardsche wijsheid acht, noch aardsche deugdbetooning,
maar naar Zijn wijsheid ’t hart geloovig maakt en sterkt,
en heiligt uit genâ, niet tot verdienstelooning!

Aan U behoort de dank, U ziel en zin en bloed,
Jehova! Jesus! Geest! Aan u zijn wy geheiligd!
Aan U de lofgalm van het overstelpt gemoed,
dat Uw verlossingsdoop voor ’s Afgronds macht beveiligt.

Maar o! gy wraakt het niet, volheerlijk Wereldvorst!
Zoo in het dankgebed, dat we in verrukking zingen,
de heilwensch mede stijg’ uit de opgekropte borst
voor hem, door wien wy ’t pand van Uw genade ontfingen.

O! zegen de achtbre hand, die ’t zoenbloed van Uw Zoon
neêrdruppelde op ons hoofd, als vruchtbren zomerregen,
ja! asl het zalfsel, dat ons de onvergankbre kroon
verzekert……o mijn God! bewaar ons op Uw wegen!

Ja! zegen Gy die hand, en zegen Gy den mond,
die van geen andren roem, dan die Uws Naams, kan spreken!
Geen harte, zoo versteend, als U zijn naam verkondt,
of ’t moge voor ’t geloof des heilswoords openbreken!

Rechschapen Egeling, getrouwe dienstknecht Gods!
Wees lang nog op deze aard een werktuig van Genade.
Meld aan heel Israël zijn Koning en de Rots
zijns heils, en sla de God van Abraham U gade!

En wijs den volken op hun heerlijke banierm
op Jesses Wonderspruit, tot ’s werelds heil geboren!
Verkondig lang dat heil, verlicht door ’t hemelsch vier
van Liefde, Hoop, Geloof, den schat der Uitverkoren!

Wees ons nog lang een gids op ’t pad der zaligheid,
hoe vreemd uw ziel ook zij aan ’t ijdel stofgewemel,
tot dat de zegekroon, den Christen weggeleid,
aan d’ eindpaal van uw baan u toeblinke uit den hemel!

O! mogen wy ons daar uit ’s werelds duisternis,
in ’t licht van ’s Heilands troon, gezaligd wedervinden!
In dat Jerusalem waar Jesus Koning is
en waar geen vreemde macht ons oog meer kan verblinden!

Bid voor ons, dat de Doop, ontfangen van uw hand,
niet opdorre in ons hart, maar ’t immer blijf besproeien,
en, als een morgendaauw de pas ontloken plant,
in liefde door ’t geloof voor ’s Hemels hof doe bloeien!

      1822.

E-Mail: J.R. van Wijk

Ingezonden: 15 juni 1997.