Gy ook hebt hem gekend, dien trouwen boezembroeder,
op eens ten hemel opgeroepen van mijn
zij’,
maar door een liefdegunst van God, den Alvergoeder,
hoezeer voor ’t oog bedekt, toch steeds
mijn geest naby.
O! zoo hym uit de plaats der Overwinningszangen,
ter eer van ’t vlekloos Lam, wiens bloed
de losprijs us,
mijn zoon, by ’t smertvol leed, dat hem en ons moest
prangen,
gezien heeft in uw arm, aanschouwd heeft aan uw
disch,
hy heeft op d’ eigen stond, in vaderliefde ontstonken,
(de liefde stoort zich aan geen afstand, aan
geen dood,)
Verkout’ren! ook op U den zegen uitgesproken,
die voor zijn kroost en ’t mijn’
steeds uit zijn boezem vloot.
Febr. 1845.
Ingezonden op: 28 juli 1997.