Frederik van Eeden

Van Trots en Deemoed.

Zie, ze heeft niets verwacht --
zij kon maar niet aflaten
te geven boven mate,
had' het den dood gebracht.

Daar zij geen liefde zocht
kon zij door macht van minne
den demon overwinnen
dien niemand overmocht.

O minnelijk geduld
hoe machtig zijn uw wegen!
nu hebt ge 't al verkregen
verplet ligt zonde_en schuld.

Gij menschen met uw trots
wat zijt ge_in Liefde's handen?
hier komt uw kracht te schande
als aardewerk aan rots.

Uw allerhoogste moed
van deemoeds hoogte duizelt
en in haar macht vergruizelt
als bergen in den vloed.


Bron: Van de Passielooze Lelie. Verzen door Frederik van Eeden, waarbij zijn opgenomen de "Enkele Verzen", Amsterdam (W. Versluys) 1901, 124.
Ingezonden en HTML door Willem van der Schee
voor het project Laurens Jz. Coster