Haar pad in ’t leven Loopt eenzaam af; Reeds buigt zich de oude Naar ’t wachtend graf. Maar ’t vredig harte, Maar ’t hopend oog, Het rijst naar boven, Het blikt omhoog. Heur ziel bereidt zich, In vroom gepeis, Ter leste, korte, Doch groote reis. Het donker poortje Verschrikt haar niet; Daar achter schemert Een licht verschiet. De zon, door ’t venster, Bestraalt het blad Van ’t boek des Levens, Haar troost, haar schat; Uit de eeuwge blaadren In ’t stil gemoed Straalt licht, meer koestrend Dan lentegloed! Gods licht en vrede Doorstroomt de kluis Vol profetieën Van ’t hemelsch Huis! Daar fluistren stemmen Uit ver weleer. Haar hart zegt: „Amen, Kom haastig, Heer!”
[Genestet pagina] [Coster pagina]
Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 Jul 2001