’t Klein volk dat buiten zich zoo vrij In ’t leventje verhéugde, ’t Is nu ’t weer oprukt even blij In stad wacht nieuwe vreugde! Grootmoeder is niet wel gemutst, Daar geen der dartle kleenen, Die zij bedroefd ten afscheid kust, Zelfs met één oog kan weenen. Wie als een kind zijn dag geniet, Zal nooit zijn dag beklagen En schept, wat kome, in ’t nieuw verschiet Weer altijd nieuw behagen.
[Genestet pagina] [Coster pagina]
Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 Jul 2001