O C H   W A R E   I K...   

Och, ware ik ongevoelig en
     mijn herte een steen bedegen,
wanneer de boosheid bijten komt
     van die mij toegenegen
en dankbaar wezen moesten! ach!
     t en is geen een verschenen,
of, was er een, hij verre weg
     van hier is en verdwenen.

n Ware ik maar gevoelig als
     ik tranen zie en lijden,
bereid om al dat doenlijk is
     te doen en hen te blijden
die, troostloos zijnde, zeggen: "Helpt:
     u wille ik, al mijn leven,
bedanken!" Neen: beloven is
     een ander ding als geven!

Ach, weze dan mijn herte zoo t
     voor u moet zijn, o Vader,
die meer mij als ik immer mocht
     verdienen, altegader
ontvangen liet; die vroolijk zijn
     mij doet, mijn herte pramend;
en al te menig keeren mijne
     ondankbaarheid beschamend!

Kortrijk, 25/5/1898


Ingezonden door Constant Broos voor het Project Laurens Jz. Coster