V O O R B I J...           

               Voorbij...
     is, eer het woord voluit
mijn tonge ontvalt, het vlerkgeluid
des vogels die al dorpen wijd
van hier is, haast in geenen tijd.

               Voorbij,
     zoo vaart het stoomgetuig,
met vier- en vonk- en rookgespuig,
de schenen af, één stonde, en is
verdwenen in de duisternis.

               Voorbij,
     zoo zie k de schaduw langs
de stappen gaan mijns wandelgangs,
en schielijk al t nieuwe akkergroen,
gemeten verre, in t donker doen.

               Voorbij,
     zoo vaagt een striepken licht
de valsterre over t aangezicht
des nachts; en ik... k en zie daarvan
geen speur, eer zesse ik tellen kan.

               Voorbij,
     o God, uitgespaard,
gaat alles heen- en tendenwaard;
gaat al dat is of was voorbij:
gij zijt alleene en blijft God, gij!

Kortrijk-Brugge, 10/5/1898


Ingezonden door Constant Broos voor het Project Laurens Jz. Coster