L A A T  M I J...

Laat mij, laat mij henenvluchten
     landwaards, en de steê, de steê,
niets van al heur eeuwig zuchten,
     niets van haar, mij volgen meê!

Storme is t altijd in de stede en
     ongerustheid, altijd iet,
dat daar, vol onvriendlijkheden,
     grimt op mij en leelijk ziet.

Lam ben ik gepoogd aan t wenden
     van den helmstok; en t gestoot
duwt en deert mij in de lenden,
     van mijn' moeden levensboot.

Uit dit stormend zeespel henen,
     heel alleene is t, dat ik moet,
diepe en verre in t land verdwenen,
     rusten, daar ik God ontmoet.

God alleene - in welker talen
     dat gezeid? - na hertenslust
hebben, hebben, en herhalen:
     "Ik beminne U!" dat is rust!

17/2/1894


Ingezonden door Constant Broos voor het Project Laurens Jz. Coster