D E  A V O N D Z O N N E    

Bijkans beet de zonne in t westen,
     die, vroegmorgens opgestaan,
mij, en u en al, ten besten,
     heeft heur daaglijksch werk gedaan.

Goeden hielp zij vreedzaam leven,
     dwazen, die heur licht onteerd
wilden, laat zij, rein gebleven,
     t bleuzend aanschijn toegekeerd.

Zoo voldoet zij, alle dagen,
     heuren dienst, volstandig in
t voeren van den hemelwagen,
     sedert s werelds aanbegin.

Eens zal zonne en al verslinden
     t endelvier: die vijand van
God nu is, hoe zal hij vinden
     vriendlijkheid en vrede dan?

Raakt de zon de roode kusten
     van den oost, o mensche, n zij t
niet om, morgen, ongebluschten
     vonk te zien van haat en nijd!

Maar, u, mij en al, ten besten,
     moge, in vreden opgestaan,
nooit op vijands veete, in t westen,
     de avondzonne slapen gaan!

16/4/1895


Ingezonden door Constant Broos voor het Project Laurens Jz. Coster