Weêrom licht en vier gesteken,
          blank en blij:
dat het, spijts de donkere weken,
          helder zij!

Komt de zon late uitgerezen,
          slaapt zij lang,
laat ons op en wakker wezen:
          aan den gang!

Dapper dult en danst, in de oude
          schouwe, ‘t vier;
en... gij boze winterkoude,
          vaart van hier!

Spoeit! Den moor te viere, veerdig
          maar gestookt:
‘t vroegmaal zij den wakkeren weerdig,
          als hij kookt.

Edel vocht! De zinnen sterken
          zal ‘t wellicht;
en in ‘t brein twee wonderen werken:
          vier en licht!