MIJN handen zijn zoo heet -- mijn oogen branden zoo moe diep in mijn hoofd, ik weet niets meer, ik ben zoo moe. Er zijn stemmen op straat, wind en hemellicht -- om me is droog gepraat, mijn gehoor zwicht. En er is niets in mij over dan het arme hongrig' verlang -- ik heb het zoo lang, zoo lang, het wil niet meer over.
	Herman Gorter, Verzen 1890.