Ay, al es nu die winter cout

Ay, al es nu die winter cout,
Cort die daghe ende die nachte langhe,
Ons naket saen een somer stout
Die ons ute dien bedwanghe
Schiere sal bringhen; dat es in schine
Bi desen nuwen jare;
Die hasel brinct ons bloemen fine;
Dat es een teken openbare
- Ay, vale, vale millies -
Ghi alle die nuwen tide
- Si dixero, non satis est -
Om minne wilt wesen blide.

Ende die van fieren moede sijn,
Wat storme hen dore die minne
Ontmoet, ontfaense also fijn
Alse: >dit es daer ic al an winne
Ende winnen sal; God gheve mi al
Datter minnen best become;
Na haerre ghenuechten weghe, mesval
Si mi die meeste vrome.
- Ay, vale, vale millies -
Ghi alle die avontuere
-Si dixero, non satis est -
Wilt doghen om minnen natuere.

Ay, wat salic doen, alendech wijf?
Met rechte maghic tghelucke wel haten.
Mi rouwet wel sere mijn lijf:
Ic en mach minnen noch laten.
Te rechte mi es beide fel
Gheluc ende avontuere;
Ic dole mijns, en es niemant el;
Dat scijnt teghen natuere.
- Ay, vale, vale millies -
U allen laet dies ontfaermen
- Si dixero, non satis est -
Dat minne mi dus laet carmen.

Ay, ic was ie op die minne stout,
Sint icse ierst hoerde noemen,
Ende verliet mi op hare vri ghewout;
Dies willen mi alle doemen,
Vriende ende vreemde, jonghe ende out,
Dien ic in allen sinnen
Diende ye ende was van herten hout,
Ende onste hen allen der minnen.
- Ay, vale, vale, millies -
Ic rade hen datsi niene sparen,
- Si dixero, non satis est -
Hoe ic hebbe ghevaren.

Ay, arme, ic en mach mi selven niet
Doen leven noch sterven!
Ay, soete God, wat es mi ghesciet,
Dat mi die lieden bederven?
Lietense u mi allene doch slaen,
Ghi soudet best gheraden
Na rechte, al dat ic hebbe mesdaen,
Ende bleven buten scaden.
- Ay, vale, vale, millies -
Die Gode niet ghewerden en laten,
- Si dixero, non satis est -
Ende niet en minnen, ende haten.

Die wile dat si sijn over mi,
Wie sal hare lief dan minnen?
Si ghinghen bat hare weghe vri,
Daer si u leerden kinnen;
Si willen u te hulpen staen
Met mi, dies clene behoeven.
Ghi cont na recht soenen ende slaen,
Ende met claerre waerheit proeven.
- Ay, vale, vale, millies -
Alle die met Gode plechten,
- Si dixero, non satis est -
In soenen ende in rechten.

Ay, salamon ontradet dat werc,
Dat wij niet en ondersoeken
Die dinghen die ons sijn te sterc,
Noch dat wi niet en roeken
Hogher dinghen dan wij sijn,
Dat wij die ondervenden,
Ende laten ons die minne fijn
Vri maken ende benden.
- Ay, vale, vale, millies -
Die ter hogher minnen rade
- Si dixero, non satis est -
Volclemt van grade te grade.

Der menschen sinne sijn so clene,
Daer mach God wel vele boven;
God es van allen wijs allene:
Dies salmen alles hem loven,
Ende laten hem sijn ambacht doen,
In wreken ende in ghedoghen.
Hem en es gheen werc so verre ontvloen,
En comt hem al vore oghen.
- Ay, vale, vale, millies -
Die hen der minnen volgheven,
- Si dixero, non satis est -
Ende haren oghen ghenoech volleven.

God moet ons gheven nuwen sin
ter edelre minnen ende vrie,
Dat wij so nuwe leven daer in,
Dat ons die minne benedie
Ende nuwe make met nuwen smake,
Die si can nuwe volgheven;
Die minne es nuwe gheweldeghe orsate
Dien, die der minnen al nuwe volleven.
- Ay, vale, vale, millies -
Dat nuwe der nuwer minnen
- Si dixero, non satis est -
Dat nuwe wilt nuwe bekinnen.


Hadewijch


Ingezonden door Constant Broos
HTML: Marc van Oostendorp, voor het Project Laurens Jz. Coster