DIE TIJT GHEEFT ONS TEN GOEDE SPOET

Die tijt gheeft ons ten goede spoet,
Ende wrachten wij metten spoede goet,
     So mochten wij verwinnen.
Ende waren wij dan in hoeden vroet,
So worden die onvroede behoet,
     Die hen noch niet en bekinnen
     Ende blent sijn van binnen;
     Want sine weten wat si minnen.
     Dus dolen wij in allenstaden.
     Nu moet ons god beraden.

Ons vechten ane die kere seer,
Ende werden wij metten sere keer,
     So moeten wij keer doen sterven;
Verstonden wij der minnen ghehere gheleer,
Ende worden wij mettien ghelere gheheer,
     Wij souden minne verwerven,
     Ende in al hare rijcheit erven,
     Diere wij nu alte langhe derven,
     Te onser groter scaden.
     Nu moet ons god beraden.

Wi hadden crachte grote noet,
Dat wij onse node groet
     Met crachte mochten verdriven,
Die ons doen wederstoet ter doet.
Sloeghen wij met doede wederstoet,
     Sone mochte ons niet ontbliven
     Wine souden minnen ghenoech gheriven
     Ende jeghen alle vremde verstiven
     Die ons mochten verladen.
     Nu moet ons god beraden.

Doe ghenoech der minnen rike wijct,
Ic segghe dat hi bi wike rijct;
     Dies ghevet trouwe orconde.
Want hi hare zo ghelike blijct,
Ende so een met dien blike ghelijct,
     Dat mense beide een vonde,
     So datse gheen sin ghesceden en conde,
     Hine woende in honghere van minnen gronde
     Met allen vollen saden.
     Nu moete ons god beraden.

Die dore der minnen hoghe poghet,
Wat hi met dien poghe hoghet,
     Dat werct hi openbare;
Want hijt met allen ghetoghe doghet,
Ende so met vollen ghedoghe toghet
     Dat hi die minne ende alle hare ware
     Metter minnen minne anestare,
     Ende met volre vriheit sonder vare
     Hare diepste ghewat moghe dorewaden.
     Nu moet osn god beraden.

Haddic mijn hoghe geslachte bedacht,
Ic hadde edelen ghedachten gheslacht
     Ende mi der minnen al ghegheven,
Gheheel, met alre machte pacht,
Ende vercreghen metten pachte macht
     In minnen naruere een cleven.
     So mochtic minne met minnen leven,
     Dat mi te langhe nu es ontbleven
     In minen nederen daden.
     Nu moete ons god beraden.

Men vindet in minnen sale dal;
Die dan vindet in dien dale sal,
     Die es van riken sinne.
Sint minne mi ierst quale beval,
Wie mi iet anders bevale, mi qual:
     Quale nemic vore alle ghewinne.
     Want ict mijn naeste leven kinne,
     Sint mi te doelne bevolen hevet minne,
     In clemmenne ten hoechsten graden.
     Nu moet ons god beraden.

Die ghereet steet te bevane waen,
Hi sal, met hoghen wane bevaen
     Die minne met minnen werke;
Ende so met storme te ghestane gaen,
Ende minne met doregane ghestaen
     Ende werden even sterke,
     Dus na dat ict ghemerke.
     Dit es daer toe roupt die heyleghe kerke
     Hen allen dies hare ghestaden.
     Nu moet ons god beraden.

Ons naken van minnen vare baer:
Hets recht dat ons van minnen vervaere vaer,
     Dies wij die minne versumen,
Die ons gheeft so claer hare waer
Ende, met allen ghehelen ware, claer
     Leeret al hare hoechste constumen.
     Dies wij ons selven gherne rumen,
     Connen wij, der waerheit vremde tumen
     Jeghen der minnen gaden.
     Nu moete ons god beraden.

Ic hebbe langhe ghetoent rouwe.
Hets recht dat mi minne trouwe.
     Mi berout dicke dat ic moet leven.
Ic hebbe in minnen trouwe bescout;
Dat ic niet en bescouwe ghetrout
     Vore minne dats mi groet sneven.
     Doch willic mi gheheel hare gheven,
     Ende met toeverlate an hare al cleven
     Sine sal mi niet ontspaden.
     Nu moete ons god beraden.

In al der kerken clercke ghemerc,
So segghic dat en merke clerc
     Hoe scone het den ghenen stoede
Die in minnen wrachte sterc werc,
Hi worde so mettien werke sterc,
     Ende verwonne sonder moede;
     Hi soude in minnen oerewoede
     Verbernen in hare diepste vloede
     Ende versmelten alse caden:
     Nu moete ons god beraden.

Wi sijn te gheruum in onze hoede,
Ende nemen troest ten eerste spoede:
Dies moet ons die minne versmaden;
Nu moete ons god beraden.


Hadewijch


Ingezonden door Constant Broos voor het Project Laurens Jz. Coster