PIETER CORNELISZOON HOOFT (1581-1647)

GRANIDA

HERDERSSPEL


INHOUDT

Granida eenige dochter, en erf-Prinssesse van Persia, op de jacht afgedwaelt van haren sleep, comt ter plaetsen daer sij Daifilo harder met Dorilea die hij op minne vervolcht, vint coutende dewelcke haer niet en cunnende onderrechten van het spoor der voorgereden jaegers, van haer gevraecht worden nae eenige fonteijne om den dorst te lesschen. Daifilo biedt de Prinssesse te drinkyn wt een schulp met soo heussche genegenheit, dat deselve gehulpen van soo weltepasse dienst, oock nae haer verscheiden van daer, der Prinssesse welgevallen naulijcx wt den sinne gaet.Daifolo ter ander sijden besluit sich ten hove te begeven om de tegenwoordichheit, en diensten wille van soo waerdige Prinssesse.

Daifilo sich gegeven hebbende in dienst van Tisaphernes, op hoope dat die als een Prinsse van groote verdienste bij de croon van Persia, becomende het huwelijck van Granida, hij door dat middel van aen haeren dienst mocht geraken, quit hem soo dat sijn heer hem grootlijx vertrouwende, hem seijndt aen de Prioncesse, om haer jonste te hebben int eindelijck versoeck, dat hij nae soo lang vervolgh om haer ging doen aen haeren vader: alwaer hij ontseiit wort van sijn tegenvrijer Ostrobas soone van den coning der Parthen, tegens de welcke hij aenneemt des anderen daechs te vechten. De Prinssesse soo becommert over ’t aenstaende huwelijck als beweecht door het nieu sien van Daifilo, comt dien avond aen de venster, op geluck oft eenige passerende musijcke haer quellage wat versachten mochte, onder de welcke sij door ’t glas siende, sonder gesien te wesen, hem passeren en hoorende versuchten, neemt het selve op voor teken van waerachtige liefde, haer daeromme beclagende over d’ongelijckheit der staten des werelts.

Daifilo verclaert aen sijn heer sijn liefde, en d’oorsake waerom hij in sijnen dienst gecomen is, hem biddende te lijden sat hij in sijn stede, en met sijn wapenen bedeckt tegens den Parth moge stijden, tot het welcke hij hem met redenen beweecht. Daifilo verwint en verslaet Ostrobas. Tisaphernes besluit des anderen daecht de Prinssesse te besoecken: maer Daifilo noch dien avondt onder haer venster passerende wort haer bevel geroepen van haer voester. Sij ontdecken elckander haer ondrlinghe liefde. Granida seyt gereedt om met hem te vertrecken, en een harderinnen staet getroost te sijn: welcke aenbiedingen hij nae dat hij haer de swaericheden van sulx voor gehouden heeft, en verstaen de selve van haer al te vooren overwogen te sijn, met groote danckbaerheit aenneemt.

De voester van Granida, op haer sijde gewonnen sijnde, comt verclaren voor den Coning, ende Tissaphernes, dat de Prinssesse, met groot spoock, voor eenen Godt geschaeckt is. Tissaphernes siende op ’t schoonste sijn hoop te leur gestelt, is om rasende te worden: maer Daifilo, die haestich ten hoof wedergekeert was om quaet vermoeden voor te comen, hem onderrechtende doet sijn gemoet wat bedaeren. Hij nochtans, walgende van de werelt, besluit met luttel geselschaps voortaen door ’t lant te reisen, en verclaerende Daifilo warachtige verwinner van Ostorbas te wesen, levert hem sijnen staet over, dewelck hij eerbiedlijck weigerde belooft gaede te slaen, totter tijd toe, dat ’s Prinsen gemoet wat gesaedighe.

De geest van Ostrobas verschijnt aen sijnen vriendt Artabanus, die met hem in Persia was gecoomen, hem opstutsende, om wrake te nemen op Daifilo, dewelcke den eerste morgenstondt op ’t landt met de Prinssesse sprekende, van hem & sijn volck, beijde gevangen worden om opgeoffert te sijn aan het graf van Ostrobas; maer Daifilo siende d’overlast van banden diemen de Prinssesse aendede, breeckt de sijne, te weere rakende tegens sijn vianden; op welck gerucht Tissaphernes, die bij geval niet verre van daer sijnen wech volchde, de gelieven comt ontsetten, dewelcke bekent sijnde, beclagen haer deerlijck dat d’eene ramp d’ander jagende, het Geluck wel hardneckelijck scheen besloten te sijn tot haer bederf. Maer d’eedelhaetighe Prinsse in plaets van hem tegens haer te verbitteren, verwondert sich over haer selsaeme liefde, en gebiedende haer goeden moedt te hebben, belooft en vercrijcht haer haeren soen van den Coning, diese beijde met blijen wellecoom onthaeldende te saemen huwt.


Inhoudsopgave ’Granida

Inhoud van Granida

Eerste deel


E-Mail: J.R. van Wijk

Laatste wijziging: 9 februari 1997


Coster-pagina