P.C. Hooft

Sal nemmermeer gebeuren  Mij dan nae dese stondt
De vrientschap van u oogen, De wellust van u mondt?
De vrientschap van u oogen, van u oogen

De vrientschap van u oogen, De wellust van u mondt,
De jonste van u hartgen Dat voor mijn open stondt
De jonste van u hartgen van u hartgen

Soo sal jck nochtans blijven U eewich onderdaen,
Maer mijn verstroyde sinnen, Wat sal haer annegaen?
Maer mijn verstroyde sinnen, stroyde sinnen

Mijn sinnen mogen swerven De leijde lange tijt
Nu sij, mijn overschoone Sijn haeren leitstar quijt.
Sijn quijt mijn overschoone, overschoone

De schoon borst wt tot tranen, Ten baten geen bedwang,
De traentgens rolden neder  Van d'een op d'ander wang.
De traentgens rolden neder, rolden neder

De schoone traentgens dede Meer dan een lachen doet
Al in sijn hoochste lijen Sij troosten sijn gemoedt.
Al in sijn hoochste lijen, hoochste lijen

Vrouw Venus met haer starre Thans claerder als de Maen
Bespieden die vryagie En sacht mirakel aen.
Bespieden die vryagie, die vryagie

En hebben teere traentgens Seijd sij soo groote cracht,
Waerom en is het schrejen Niet in der Godes macht?
Waerom en is het schreijen, is het schreijen.

De traentges rolden neder, Maer de Godinne soet
Beij liever soud'jck schennen, Seij sij, mijn rosen hoet.
Beij liever soud'jck schennen, soud'jck schennen.

En eer sij cond gedogen Dat ymandt die vertradt,
Ving sij de laeuwe traentges In een coel rosebladt.
Ving sij de laeuwe traentges, laeuwe traentges.

Wat geef jck om mijn rosen Of 't maecksel van mijn crans.
Ick sal gaen maken perlen Van ongemeene glans.
Ick sal gaen maken perlen, maken perlen

De tranen werden perlen Soo rasch haer twoort ontginck
Die sij met goudt deerboorden En aen haer ooren hinck.
Die sij met goudt deerboorden, goudt deerboorden.

De blancke perlen hielen De crachten van 't geween.
Sij doen noch in den hemel Dat sij op aerde deen.
Sij doen noch in den hemel, in den hemel.