Psalm VI.

P.C. Hooft

Al hitsen mijn misdaeden,
O Heer uw' ongenaeden,
Tot mijner schennis aen;
Wil u, in arren moede
Niet dienen vande roede;
Maer, met een weerzin, slaen.

Laet daelen, zonder strakheit,
Uw' ooghen, op mijn' swakheit,
Uw' handt mij heelen doe.
Door maeteloos beswaeren,
Is mij de schrik gevaeren
Tot in 't gebeente toe.

Mijn smart is vande wrangste.
De bitterheid der angste
Mijn zinnen bijster maekt,
En ziele dreight te sloopen.
Hoe lang zal 't anneloopen,
Heer, eer mij lichting naekt.

O God laet mijn' ellenden
Uw' afkeer ommewenden:
In uw aenschijn vervreemt
De vrundschap op doe daeghen,
Wt enkel welbehaeghen,
Dt gh' in uw' goetheit neemt.

Want Heer, uw weldaên meughen
Doch niet den dooden heughen.
Wat weeten zij daer af?
Ach, die ter helle daelen,
Hun hart niet op en haelen,
Nocht uwen lôf in 't graf.

Het zuchten mat mijn' leden
En doen de bangigheden
Mij zwemmen in mijn sweet.
Mijn legher wordt gewassen
Den heelen nacht, door 't plassen
Van traenen brak en heet.

Het teeren vande rouwe
Doet dat jck heel verouwe;
En mijn' gedaente breekt.
Uw' knecht, aen alle zijden,
De vreeslijkheên bestrijden,
Daer hij zoo diep in steekt.

Maer wegh ghij wreede boeven
Die groejt in mijn bedroeven;
Slaekt roof, en heene vliet.
Want Godt, voor wien verscheenen
Is mijn gebedt, en weenen,
Versmaet mijn smeeken niet.

Nu worden all' mijn haeters
Verfoejde veltverlaeters.
De vrees heeft hen vermant.
Als moedeloose lieden
De rug zij moeten bieden,
En storten in hun' schandt.

Overgenomen uit: Gedichten van P. Cz. Hooft. Eerste volledige uitgave. Gedeeltelijk naar des dichters eigen handschrift, met aanteekeningen van P. Leendertz Wz. Eerste Deel. Amsterdam, P.N. van Kampen, 1871. p. 273-274.
HTML: Marc van Oostendorp, februari 2000.

Aantekeningen (van P. Leendertz): Volgens hs. A. Gedrukt in alle uitgaven der Gedichten. — Dienen, bedienen. — Strakheit, strengheid. — Heelen, genezen worden. — En ziele, en mijne ziele.
I.
Niet op en haelen. Ophalen heeft hier tweederlei beteekenis. Zijn hart ophalen is zich verlustigen: uwen lof ophalen is uwen lof verheffen. — Mat, mat af. — En doen de bangigheden, en de bangigheden doen. — Het teeren vande rouwe, het vermageren door rouw. — Slaekt roof, laat uwen roof los. — Veltverlaeters, vluchtelingen.

[Meer psalmvertalingen, -berijmingen en bewerkingen]