LIEDT Op de Standtvasticheyt des achtbaren vermaerden ende hooch-geleerden IVSTI LIPSII.

       WAt meynt ghy! zoude een vromer held,
       Die tgunt hy eenmael vast ghestelt
Heeft in zijns borsten burch, daer van yet willen wijcken?
       Al waert, dat lasterlick getist
5        Op hem waer borgherlijcke twist,
Iae dat zy woedende, met hoopen, quamen strijcken
       Naer hem, elcx handen wel gheweert
       Met kuijssen? O neen, onverveert
Blijft thart; versmadend' al haer dolle razernyen.
10           Zelfs niet t'wreede aensicht eens Tyran
       Hoe straff t'hem met draex ooghen an
Mocht zien, zijn clip-gemoet en zal tot geenen tyen
       Beweghen. stelt sulck in een buys
       Op Zee, en laet hem met ghedruys
15 Van bixem, storm, en stroom, snee, hagel, overvallen:
       Zijn onbeweechlijcker ghemoet
       Houd op den root-steen zijnen voet
Verachtende t'ghevaer, t'gebaer acht niet medallen.
       Oft mocht ghebeuren dat den cloot
20        Des Hemels, berste en nederschoot;
Daer ander d'yele locht met zuchten, kermen, clachten,
       Vervolden; dees (wie hads ghelooft)
       Zal recht staende, onbeschroomt. opt hooft
Den schrickelijcken slach stantvastelijck verwachten
25        De onghecroonde Keyserin
       Daer op menich schip (t'welck t'snood ghewin
Langs d'ongebaende baen, de winden deden vloten)
       Gheperst deur t'westelijck gheblas,
       Te berst gheslaghen is (eylas)
30 Zal deur der golven slach die haer geduyrich stooten
       Veel eer, ziet, connen zijn beweecht
       Dan zulck een die t'ghemoet zo dreecht.
Deur desen Heer-baen zijn de twelingen gestegen
       Tot boven naer t'ghesternde hof
35        Hier latende op der aerden lof,
Die vande bleecke doot bevrijt is, achter weghen.
       Met zulcke consten clam de zoon
       Alcmenes naer den gulden troon
Naer hy het aerd-rijck liet van monsters los en ledich.
40        Deur dese const d'Oraensche Forst
       De coeghels moordich in zijn borst
(O boos-daedt) vroom ontfing zo dat hy nu gans
       Als s'Hemels borgher sit in t'hooch
       En voet staech sijn onsterflijck' ooch
45 Met Godes heerlicheyt bevrijt van alle ellenden.
       Die deze const te leeren geert,
       Leze hier de pen-vrucht hooch gheleert
Van Lipsius; wiens naem aen alle s'werelts enden
       Daer t'al doorsiende ooch rust oft rijst
50        Of daer het ons den middach wijst
Bekent is, oock tot ver voorby t'behijseld noorden.
       Hy van ons hooghe schole d'eer
       De zonne, t'ooch, en watmen meer
Als t'beste zeggen const, met constelijcke woorden;
55        Leerde ons zulx in sijn Roomsche spraeck:
       En op dat elck mocht hebben zaeck
Zulcx in ons moeders tael te leeren en te lezen,
       Heeft Mourentorf de moeyten aen
       Ghenomen, oock zulcx af ghedaen
60 Zo wel, zo heerlick dat tot gheener tijt volprezen
       Mach werden noch sijn lust noch last.
       O Godt, diet al vermoghet, wast
V wil zo hier zo daer het willen en volbringhen
       Te gheuen, gheeft alleenlick niet
65        Dat t'gheen men hier voor ooghen ziet
By elck mer zoud gesien zijn, mer ooc zonderlingen
       Dat yeghelijck, die t'land draecht min,
       Stantvastheyt zo drucke in sijn sin
Dat niemand, door den roock des waens, hem laet bewegen:
70        Oock dat t'land metter daed ghewaer
       Mach werden, dat voor eenen vaer
Zo deerlic afgemoort, tien werden weer vercregen.
 
Hout en Wind.
 

Auteur:Jan van Hout
Datering: 1584
Vindplaats: In: I. Lipsius: Twee boecken vande stantvasticheyt. Eerst int Latijn gheschreuen [...] Ende nu overgheset inde Nederlantsche taele door I. Mourentorf. Antwerpen, Christoffel Plantijn, 1584. fol. **r-**2v.
Bezorgd door:Johan Koppenol, koppenol@rullet.leidenuniv.nl