|
LIEDT Op de Standtvasticheyt des achtbaren vermaerden ende hooch-geleerden IVSTI LIPSII. |
|
WAt meynt ghy! zoude een vromer held,
|
|
Die tgunt hy eenmael vast ghestelt
|
|
Heeft in zijns borsten burch, daer van yet willen wijcken?
|
|
Al waert, dat lasterlick getist
|
| 5 |
Op hem waer borgherlijcke twist,
|
|
Iae dat zy woedende, met hoopen, quamen strijcken
|
|
Naer hem, elcx handen wel gheweert
|
|
Met kuijssen? O neen, onverveert
|
|
Blijft thart; versmadend' al haer dolle razernyen.
|
| 10 |
Zelfs niet t'wreede aensicht eens Tyran
|
|
Hoe straff t'hem met draex ooghen an
|
|
Mocht zien, zijn clip-gemoet en zal tot geenen tyen
|
|
Beweghen. stelt sulck in een buys
|
|
Op Zee, en laet hem met ghedruys
|
| 15 |
Van bixem, storm, en stroom, snee, hagel, overvallen:
|
|
Zijn onbeweechlijcker ghemoet
|
|
Houd op den root-steen zijnen voet
|
|
Verachtende t'ghevaer, t'gebaer acht niet medallen.
|
|
Oft mocht ghebeuren dat den cloot
|
| 20 |
Des Hemels, berste en nederschoot;
|
|
Daer ander d'yele locht met zuchten, kermen, clachten,
|
|
Vervolden; dees (wie hads ghelooft)
|
|
Zal recht staende, onbeschroomt. opt hooft
|
|
Den schrickelijcken slach stantvastelijck verwachten
|
| 25 |
De onghecroonde Keyserin
|
|
Daer op menich schip (t'welck t'snood ghewin
|
|
Langs d'ongebaende baen, de winden deden vloten)
|
|
Gheperst deur t'westelijck gheblas,
|
|
Te berst gheslaghen is (eylas)
|
| 30 |
Zal deur der golven slach die haer geduyrich stooten
|
|
Veel eer, ziet, connen zijn beweecht
|
|
Dan zulck een die t'ghemoet zo dreecht.
|
|
Deur desen Heer-baen zijn de twelingen gestegen
|
|
Tot boven naer t'ghesternde hof
|
| 35 |
Hier latende op der aerden lof,
|
|
Die vande bleecke doot bevrijt is, achter weghen.
|
|
Met zulcke consten clam de zoon
|
|
Alcmenes naer den gulden troon
|
|
Naer hy het aerd-rijck liet van monsters los en ledich.
|
| 40 |
Deur dese const d'Oraensche Forst
|
|
De coeghels moordich in zijn borst
|
|
(O boos-daedt) vroom ontfing zo dat hy nu gans
|
|
Als s'Hemels borgher sit in t'hooch
|
|
En voet staech sijn onsterflijck' ooch
|
| 45 |
Met Godes heerlicheyt bevrijt van alle ellenden.
|
|
Die deze const te leeren geert,
|
|
Leze hier de pen-vrucht hooch gheleert
|
|
Van Lipsius; wiens naem aen alle s'werelts enden
|
|
Daer t'al doorsiende ooch rust oft rijst
|
| 50 |
Of daer het ons den middach wijst
|
|
Bekent is, oock tot ver voorby t'behijseld noorden.
|
|
Hy van ons hooghe schole d'eer
|
|
De zonne, t'ooch, en watmen meer
|
|
Als t'beste zeggen const, met constelijcke woorden;
|
| 55 |
Leerde ons zulx in sijn Roomsche spraeck:
|
|
En op dat elck mocht hebben zaeck
|
|
Zulcx in ons moeders tael te leeren en te lezen,
|
|
Heeft Mourentorf de moeyten aen
|
|
Ghenomen, oock zulcx af ghedaen
|
| 60 |
Zo wel, zo heerlick dat tot gheener tijt volprezen
|
|
Mach werden noch sijn lust noch last.
|
|
O Godt, diet al vermoghet, wast
|
|
V wil zo hier zo daer het willen en volbringhen
|
|
Te gheuen, gheeft alleenlick niet
|
| 65 |
Dat t'gheen men hier voor ooghen ziet
|
|
By elck mer zoud gesien zijn, mer ooc zonderlingen
|
|
Dat yeghelijck, die t'land draecht min,
|
|
Stantvastheyt zo drucke in sijn sin
|
|
Dat niemand, door den roock des waens, hem laet bewegen:
|
| 70 |
Oock dat t'land metter daed ghewaer
|
|
Mach werden, dat voor eenen vaer
|
|
Zo deerlic afgemoort, tien werden weer vercregen.
|
|
|
| Hout en Wind.
|
|
|