De voortekenen

Soms was zij heel den dag met zichzelve alleen.
langzaam boog zij zich dan af naar den wand
en zij verdween in onzichtbare verten: hij bleef alleen
achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.

later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt
door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen,
dat hiij zich door haar kussen verraden vond, en zich, gekrenkt
door de tederheid van haar machteloos en vermoeid erbarmen
langzaam uit den angst van haar tengere armen bevrijden moest


Ingezonden door Yvonne vd Berg