Martinus Nijhoff

Diepenbrock

Duitsch bloed kreeg stem en zong latijn,
en schiep, in hartstochten bezonken,
in aardsche kuischheid hemeldronken,
in teederheid verscherpt tot pijn,

een taal, die zelf muziek ging zijn,
doordat er echo's in weerklonken
van een muziek, hem neergeschonken
als waterkruik in de woestijn.

Maar waar kwam deze weer vandaan?
Waar was de wereld-melodie
die hij vertolken moest ontstaan?

Diep in vogels en menschen die
samen zingen, ving harmonie,
ving op aarde de hemel aan.


Bron: Twee muzen : Een verzameling Nederlandse gedichten handelend over muziek / Uitgezocht door Jan Engelman en Wouter Paap. - Amsterdam: VBBB, 1955
Ingezonden door Piet Bron

HTML: Marc van Oostendorp, voor het project Laurens Jz. Coster