Jan van der Noot

Den eersten psalm



Desen psalm seyt, datse gheluckigh syn, die, verworpende den raet der godlooser, heur geven om de wet des Heeren te leeren kennen ende daer nae leven; ende seyt oock ongheluckigh te syne die ghene die anders doen.

Den I. Psalm


Die niet en gaet inder godloosen raet,
Die niet en staet ins boosheyts paden quaet,
Noch niet en heeft by de spotters gheseten,
Maer nacht en dach Godes wet sonder vergeten
Pryset en begheert, en vierich overpeyst,
Die mensch' is wel gheluckigh ongheveyst.

Want hy sal syn gelyck den scoonen boom,
Die gheplant staet ontrent den waterstroom,
Die tsynder tyt voorts brenghende is goy vruchten,
Waeraf geen blat dort en valt, door sdoods suchten,
Soo dat sulck man in alles dat hy doet,
Altyts gheluck hebben sal en voorspoet.

Maer sulcken goet de quade niet en vint,
Want ghelyck t'stof verstroyt wordt met den wint,
Soo sullen sy heur oock verworpen vinden;
De saken oock die sy heur onderwinden,
Sullenint recht ghans om worden ghekeert;
met die vroom syn en wordt hy niet gheëert.

Want God weet wel, wat die oprechte doet,
En sorghe draecht voor heur en voor hun goet;
Daerom sal hun gheluck eewichlyck dueren,
Maer die quaet syn van leven, sullen trueren;
Want hy en draecht gheen sorghe voor heyr lyf,
Noch voor heur goet, maer verworpt heur bedryf.


Statenvertaling
Vertaling van Joost van den Vondel
Naar de psalmenpagina