Zaaitijd

Bij het geval Dr Paul van der Meulen

Paul van Ostaijen

Uit Limburg! Land van mijn moeder; land gevallen uit 'n Sint-Niklaasdroom!
Langs de oostelike oever van zijn stroom
lopen de hollandse dorpen en kasteeltorentjes topwaarts
en begroeten hun vlaamse broertjes van d'overzij.
Wonder dat langs d'ene zij, geen herder met een schalmei
zijn kudde verlustigt, en hij zelfs zijn spelewijs volgt
in de glooiing van de heuvels.
Maar de dorpen langs de overzijde liggen nog te rusten.
Eens zal er nochtans van al die daltorentjes klinken
meer dan het pastoralen van een schalmei.
Eens zullen zij beter begroeten dan met een zwak goededag.
Broer, sta op, klep de metten,
want er waait een wijde wind van opstanding!

Uw woord, zoon uit het land van mijn moeder,
heeft langs d'oorlogsstroom van ons moegemarteld land
heugenis gevonden in het hart van elke broeder.
Het woord is vlees geworden, nu van het oosten naar het westen.
Limburg was Nazareth
en de IJzerstreek het bloedige Bethleëm, waar de vrucht geboren werd.

Priester als mijn broer.
Geen priester met het ijle woord en de lege gebaren,
maar wiens woorden niet golven de baren
van troost in de woning van de zielsgebalde smart;
niet als zij die mondig prevelen het goede woord
maar hartsonmondig zijn.
Ik weet, ik weet, gij hebt als hij, mijn broer,
geluisterd naar het woord: Werp weg de schijn,
en volg mij dan.
Zo deedt gij en hebt uw meester gevolgd
van loopgraaf tot loopgraaf.

Daar valt het zaad op de goede grond, ongeschonden en gaaf,
en wast de boom.

Op de weg naar Damaskus
heeft ons beider beschermheilige, de kerkvader Paulus,
de stem van zijn meester vernomen, een noodkreet,
die om liefde riep: Paulus, breek het leed! breek het leed!
Langs de bloedweg damaskus van ons geslacht
toont hij de weg, en het licht langs die heirbaan
is zo overstelpend, dat wij niet anders kunnen
daeen de staf nemen en gaan.
En gaan. In de Maas-vallei klinkt luider een klok.


(1896 - 1928)

7 julie 1916