Hubert Korneliszoon Poot
1689-1733

Herdenking

De westewint blies zacht; de zwoele zomer bukte
  Met zyn gebloost gelaet de blyde werelt toe;
  Het wout was lang verlost van 's gryzen winters roê;
  Toen ik met Rozemont de teêre kruitjes drukte;
Niet met den voet alleen, aen wien dit slechts gelukte,
  't Gebloemt spreidde ons een bedt, och, myn gedachten, hoe!
  Och, hoe was in dien nacht myn brandigh hart te moê!
Dat sprong van blyschap op terwyl zy nederhurkte.
  Wy kenden haet noch nyt noch spyt noch wrevelheit:
  Saturnus eeu quam weêr; doch met dit onderscheit,
Dat in den gulden tyt de Min geen minnaers plaegde
 Met toorts en boog en schicht; en dat, naer myn onderhoudt,
D'oranje Auroor in 't ooft voor ons veel vroeger daegde
  Dan ze outtyts was gewent in d'eeu van klinkklaer gout.