Jan Prins

Gesneeden Steenen X

Hoe dikwijls, in vertwijfelde uren,
had zich ons inzicht niet verward,
hoe menigmaal had niet ons hart
de eigene driften te verduren?
Hebben wij niet ons heil getart,
hebben wij niet te zeer het pure
geluk miskend, en bij het turen
in 't onvervulbare volhard?

Hebben wij niet het schoone leven
al te onbedachtzaam prijs gegeven,
hebben wij niet den dag verzaakt?
Maar hebben wij niet ongeweten
iets van het eeuwige aangeraakt,
iets van het maatlooze gemeten?


Uit de bundel: Verschijningen Ingezonden door Piet Bron
HTML: Marc van Oostendorp, voor het project Laurens Jz. Coster