Jan Prins

Gesneeden Steenen IV

Wij zaten, - en de wijde kronen
van het geboomte voor ons uit
stonden ontruimd van het geluid
der vogelzwermen, die er wonen.
Een enkel orgelend gefluit
alleen verhief zich in den schoonen,
kristallen avond, met zijn tonen
als van een weekbespeelde luit.

Wij zaten, - en het licht ging onder.
Ver aan den hemel werd het wonder
om ons voltrokken van den nacht.
Het land, van donkerte overslopen,
verstilde zich, en ongedacht
gingen zijn diepten voor ons open.


Uit de bundel: Verschijningen Ingezonden door Piet Bron
HTML: Marc van Oostendorp, voor het project Laurens Jz. Coster