Regenlucht

Prosper van Langendonck

En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien
  die staande en stille stroom in klare poëzie
op 't blad, dat 'k - o! zoo graag - met tranen zou besproeien,
  in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie;

en boordevol is 't herte en niets en kan het boeien,
  - geen levensdroom, waarin 'k een wensch weerspiegeld zie! -
geen menschelijk gevoel 't in eedlen drift ontgloeien...
  Zoo noodloos staat het vol ... genot? ... melancholie?...

Zoo noodeloos in de onverschilligheid der dingen,
bestendig draaiend in hun vast omschreven kringen
  en zielloos hangende in dien eindeloozen nood

van wat? ... 'k en weet niet wat ...
                                     en boordevol is 't herte,
onledigbaar, - en staat het vol van vreugde of smerte? -
'k en wete ...
               en zielloos drukt de hemel, zwaar als lood ...


11 Juli 1902

[Prosper van Langendonck pagina] [Coster pagina]

Bezorgd door Joachim Verhagen.
Opmerkingen aan: coster@dds.nl.