De fatsoenlijke keeshond

Een Fabel

De schoolmeester (Gerrit vande Linde)

Mirabile dictu!
'k Wed lezer! dit begin verschrikt u.
De kees spreekt
                  Dag en nacht
                   En met mijn staart bevracht,
  Dikwijls zonder dat iemand mijn ontbijt mij bracht,
             Of, behalve ik, er aan dacht,
                 Zit ik op de wacht,
  En waak, met mijn ooren overend, op deez' werf,
         Tot bescherming van huis en erf.
Bedelaars en dieven, en anderen van mijn naamgenooten,
         Bijt ik terstond in de kuitelooze pooten,
  Eer zy zich tweemaal aan de kleine steentjes stooten.
               En trouwens, als ik maar kef
           Of mijn neus boven mijn tanden verhef,
               Zijn zy al weg eer ik 't besef.
         Maar komt 's nachts een fatsoenlijk man
                Met een oranjelintjen an
            - En die een levertjen betalen kan -
         Om de jonge juffrouw, net als Don Juan,
                In een cales of sharaban,
    Dan hoû ik me maar doof en ik weet er niet van;
  Want ik denk altijd: tegen mijn meerderen te bassen,
Dat ware als blafte ik tegen de maan, en 't zou my niet passen.

    Leer hieruit, o jeugd, hoe gelukkig het is in der daad,
                  Dat een Kees in den Raad,
                  Op 's Lands werf of op straat,
        In Pensionaris-, Ministers- of bedelaarsgewaad,
   Zijn eigen meester nog eer dan de Oranjelui verraadt,
              Als men maar altijd met gebraad,
          Een pens, of een lever in de hand staat.


[Schoolmeester Homepagina] [Coster Pagina]

Opmerkingen aan: coster@dds.nl.