Tprieel van Troyen 1

Segher Diengotgaf

vers 1 t/m 131

Dies es leden meneghen jaerdach
Dat tgrote heer voer Troien lach.
Een deel van dat daer ghesciede
Hebben gheboert vele liede,
Maer diet romans maecte ende bescreef,
Hi vergat - in weet hoet bleef -
Een deel der bester aventueren.
Van diepe grachten, van hoghen mueren
Die scone waren, vast ende goet,
Was Troyen herde wel behoet.
Daer was die bloeme van ridderscepe
Over lant comen ende met scepe
Van meneghen verre vremden lande.
Soe vele ende soe menegherande,
Die de princen horden bi namen
Noemen die daer te sercourse quamen,
Sonder die se met hem brachten,
Men soudt over loghene achten.
Selve die coninc Prian
Hadde kindre, maghe ende man
Vele, die goede liede waren
Ende die hem niet en consten sparen
Daer goede lieden was te doene.
Dat maecte hem dat herte coene,
Dat hi vele te men ontsach
Dat here dat voer Troyen lach.
Maer doch waren die Grieken crechtech
Ende van orloghen soe bedechtech
Dat mense wale mochte ontraden.
Si dadense dicke met scaden,
Alse die van Troyen uute quamen,
Weder keren, soe dat si namen
Scade die hem was te swaer.
Een deel men dan .x. jaer
Duerde doerloghe eert inde nam.
Heelena, daers vele om quam,
Was soe uter maten scoene:
Scoender vrouwe en droech noit croene.
Mi en wondert niet een twint
Al was die scoene vrouwe ghemint
Van andren man dan van den haren,
Daer soe vele ridderen waren.
Diese minde op minde hertelike,
Menich goet ridder ende rike
Dies haer nie en dede ghewach.
Darijs seit, dat men gherne sach
Polexina, haer zwaesnede,
Die met hare scoenhede
Meneghen ridder maecte goet.
Darijs seit, si was alsoe vroet
Ende alsoe scoene als vrouwe Helene.
Die twee ende meneghe andre eene,
Vrouwen, joncvfrouwen scoene ende weert,
Daden menech hert sweert
Ontwee slaen, ende menech spre
Tusschen der litsen ende den here
Ontwee steken toter hant,
Ende menech vellen in dat zant.
Daer was ghedaen menech ontmoet
Dat vreselike was ende goet;
Menech avontuere sachmer liden
Dicwile den ridders teenen tiden.
Vander vrouwen daer Darijs eer
Af sprac, willic u segghen meer.
Hi seit Polexina was scoene;
Haer vader was coninc ende droech crone
Te Troyen; Hector was haer broeder
(Haers vader kint ende hare moeder),
Ermogaris ende Defebus,
Parijs, Helenus ende Troilus
Ende andren die ghi hebdt horen noemen.
Nu wille Darijs weder comen
Ter vrouwen daer hi eer sprac af.
Helen was scoene ende si gaf
Meneghe haer scoenhede,
Die dicke doer hare wale dede.
Om dat si goede ridderscepen
Bider minnen rade begrepen,
Gaf sise de meneghen die wille come
Was hare; om hare vrome
Deet sijt. Maer sine minde ghenen
Dan haren man. Maer eenen
Willic u noemen uut vercoren -
Wildijt verstaen ende horen -
Die hare soe uter maten minde,
Dat ment wel int herte bekinde
Bi daden die hi daer omme dede
Inde stat, ende om hoveschede
Die hi daer alder werelt toechde.
Dat was Pollidamas, die doechde
Menech leet doer hare minne.
Hi hadse bracht in selken sinne
Dat haer lief te hoerne was,
Dat men seide: "Pollidamas
Hevet heden wel ghedaen".
Si dede hem menege dinc bestaen
Van ridderscap die bleven ware
En hadde gedaen tgheprijs van hare.
Mennoen minde ende hilter na
Die overscoene Polexina,
Maer hi hadde dese groten rouwe:
Hi hadde ene scone vrouwe
Ghesekert eer hi voer lande;
Ende om dat hi haer te pande
Liet sien man waerheide
Ende hem de minne hier dede
Elder peinsen dan om hare,
Was hi in sorghen ende in vare
Hoe die minne ende dat recht
Te redenen quamen sonder plecht.
Menfloers minde Hectors wijf,
Soe dat hi dicwile sijn lijf
Doer haren wille avontuerde
Die wile dat dorloghe gheduerde.
Die coninc Placamus van Cisile,
Die van over meneghe mile
Te Troyen groet surcoers brachte,
Hi hadde al sijn ghedachte
Ende sijn herte ghekeert
Ane ene joncfrouw wel gheleert
Die scone was ende goet
Ende vaste stoet in sinen moet,
Sijns weert dochter, eens hoechs mans
Die maech was conincs Prians.
Al woudics al bi namen noemen,
Ic en const niet over comen
Die princen die sonder vaer
Van verre waren comen daer,
Ende die waren van ridderscepen
Ende met minnen groet begrepen;
Daer was soe menech in die stat.