Tprieel van Troyen 5

Segher Diengotgaf

vers 595 t/m 655

Die hoghe man mijn her Menfloers,
Die te Troyen groet surcoers
Brachte, eerdat ment besat -
Darijs, diet sach, seecht dat,
Dat hi ridders met hem brachte,
Rike ende hoghe van gheslachte;
Selve was hi goet van prise,
Hovesch, melde in alder wise,
Weert ridder ende wel bekint -
Dese Menfloers hadde ghemint
Langhe mijn der Hectors wijf,
Soe datter menech Griec sijn lijf,
Tusschen den here ende der stat,
Omme verloes. Menfloers, hi sat
Bi hare te sinen wille allene.
Sine hadde gheweten groot no clene
Sinen moet te voren. Doe seide hijt hare
Blodelike ende met vare:
"Vrouwe" seit hi, "ic ben
Die u mint met goeder trouwen
Sonder wanc boven alle vrouwen
Die ic weet verre ochte bi!
Dat en seggic niet bi di,
Dat ic wane van uwer minnen
Bliscap emmermeer ghewinnen,
Want ghi hebt enen man,
Den scoensten die noit lijf gewan,
Den besten ende den vroemsten mede.
Ic dade onwet ende dorperhede,
Peinsdic iet om sinen toren;
Neen ic, dat wet wel te voren.
Maer ic hebt u bedi gheseet:
Ghesciet mi lief ochte leet,
Stervic, levic, bi mijnre wet,
Scone vrouwe, dat ghijt wet
Dat ic u minne." "Menfloers, nu laet
Dese tale, dat es mijn raet,
Ende het es oec wel ghedaen.
Ghi doet mi een dinc verstaen
Daer ic een twint niet af en weet
Noch wille weten. Mi ware leet,
Waert u in ernste. Ic hope, neent.
Maer doch in welken dat ghijt meent,
Ic wilt al verstaen te spele;
Derre talen was te vele.
Ic en wilre nemmeer hoeren,
Maer des sijt alle sonder toren:
Mier herten ende verdriet niet
Dat u goet ende ere ghesciet."
Dese tale bleef ende si te gaet.
Dien drien viel stade, ende der minnen raet
Heeft hem doen liden swaer oerdeel.