Tprieel van Troyen 6

Segher Diengotgaf

vers 656 t/m 788

Daer waren ridderen int prayeel,
Andren dan dese, die uter maten
Sere minden, ende si saten
Elc bi der gherre die hi minde,
Daer men die waerheit af bekinde,
Hoet hem int therte van minnen stoet.
In conste u niet ghemaken vroet,
Al waert mi lief, van elken worde
Dat deen daer van den andren hoerde.
Doe spraken si onderlinghe daer,
Onthier enter vespertijt was naer.
Ecuba die coninghinne
Sprac blidelike met soeten sinne:
"Ghi heren, hets tijt dat wi gaen."
Mettien es si op ghestaen
Enden die ridderen die met hare quamen
Stonden alle op ende namen
Bi handen die joncfrouwen daer si saten.
Hadde hem die coninghinne gelaten,
Sine waren noch ghesceden niet,
Maer doch dat si danen sciet,
Ende dorste si daer niet langer bliven.
Si was merkende boven alle wiven,
Dies moestemese te meer vruchten.
Daer was te schedene mensch suchten,
Menech wincken, menech nopen.
Die ghene die daer was in hopen
Dat hi sijn lief soude ghewinnen,
Hi gheloefde daer der minnen
Emmer te diene sonder wanc.
Die ghene vruchte de minne ende haer bedwanc
Dien sijn lief de minne ontseide.
Hi sprac ter minne ende seide:
"Ic hebbe u ghedient dies lanc;
In const noiet ghewinnen danc.
Mochtic noch comen uut uwer strecken,
Ghi sout wel lange na mi recken
Eer ic weder quame daer in.
Aen u en es gheen ghewin:
Ghij pint hoe ghi mi moecht orlogen.
In caens langer niet ghedoegen;
Ic oet u op gheven leen.
Ja welc el negheen
Dan pine, verdriet ende aerbeit,
Suchten, carmen, menech leet
Hebbic van u te leene!
Haddic ghehadt van u alleene
Een cussen met enen goeden gelate,
Ic dade onwet ende ommate,
In diende u met mijnre cracht.
Maer ghi quelt mi dach ende nacht;
Wat wondre eest dat ic u hate?
In diende niet Gode, en ware om bate;
Twi soudic u dienen om niet?
Ondanc hebbe diet mi riet
Dat ic u ye wert onderdaen.
Het ware mi te wensche vergaen.
Dat was mijn herte ende niement el.
Alsoe hulpe mi Gode, ic onste haer wel,
Becochtse allene die mesdaet,
Die ghene die mi gaf den raet;
Het ware recht dat sijt becochte
Allene, want si mi daer ane brochte.
Maer en mach niet sijn alsoe:
Esse seerech ochte omvroe,
Heeft si gheluc oft ongheval,
Ic moet haer hulpen draghen al,
In canre jeghen niet ghestaen.
Doch soe hebbic sere mesdaen
Dat ics mire herten ondanc weet,
Want al tvernoy ende al dat leet
Dat mi die minne doet ghedoghen,
Dat comt mi tierst van minen oghen.
Over hem magic met rechte claghen.
Doe si alders ierst die scoene saghen,
Daden si mi peinsen om hare
Ende dicke sijn in groten vare,
In suchten, in carmen, in bedwanghe,
Daer mi in staet te sine langhe,
Ic en hebbe hulpe vander minnen,
Die ic meer wane ghewinnen.
Ic weet dat wel, hets goet recht
Bedi ic hebber nu ende echt
Dicke met talen op gheloopen
Hets recht dat sijt mi doet becoopen,
Sint dat sijt wel mach volbringhen,
Want si heeft macht boven alle dingen,
Beide moghentheit ende ghebodt.
Ic hebbe ghevaren als een sot,
Als een die sijn leet meeren woude.
Ic wilde wel dat ict ontgoude,
Die dompheit ende die dorperheide
En al dat ic noch noit messeide,
In dien dat ic hare vrienscap behilde.
Waer oec dat sake dat si wilde
Van mi beternesse ontfaen,
Ic wilts in haren reade staen
Van al dien dat si gheboede.
Die biddic goeddinnen ende Gode,
Dyanen ende Apoline,
Hem allen in mijn hulpe te sine,
Dat ic vinden moghe ghenade
Op die voerwaerde of ic yet mesdade
Jeghen die minne emmermeere,
Dat si die mesdaet wrake sere,
Dat al de werelt ontsaghe haer cracht.
Ic weet wel, in hebbe niet de macht,
Wilt si mi dooden ofte slaen,
Dat ic hare niet en mach ontgaen.
Maer ic wane, si sonde dade,
Dade sijt ende ic haer ghenade bade.
Sietse dat ic te live blive,
Si es al troest van minen live,
Ende si wille dat ic ghenese,
Dat doet andre dinc dan dese
Dat si manslacht vrucht te sine.
Soe waric quite meneger pine,
Menech vernoy ende aerbeit groet,
Ochte mi de minne sloeghe doot.
Twi biddic dan omme langhe leven?
Ic hope, si sal mi gheven
Daer ic langhe om hebbe ghedient.
Ic weet wel, waric nu haer vrient,
Ic soude haer dienen soe ghetrouwlike
Dat si mi soude maken rike.
Rike? Ja, biddic dan om scat?
Mijn lief biddic hare ende badt.
Ic ware die rijcste die nu leeft,
Want al dat vrouwen name heeft,
En es soe scoene niet, ic wane.
Nu biddic der minnen ende mane
Dat si mi corte mine quale;
Si es diet macht volbringhen wale."