In een vriendenrol

    Elk zoekt Geluk; maar talloos zijn de paden,
           Waarlangs wij zoekend grafwaarts gaan.
De zucht naar Goud, naar Weeld', naar Magt, naar Lauwerbladen,
           Kiest onderscheiden baan.

    Op ónzen weg zweeft, lokkend, voor ons henen
           Der Kunsten en der Muzen Koor.
Met ons kwam Liefde zich, als togtgenoot, vereenen -
           Houdt Vriendschap 't eigen spoor.

    In milden glans ontluikt voor onze treden
           Een bloei, des nijvren plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voor bij 't Genoeg van Heden
           Op 't Veel van Morgen staart.

    Dat zóó - mijn Vriend! - dat zóó ons heil moog' duren!
           Dat ons erkentlijk offer geur';
Tot eens de jongste koom' van de ons bescheiden Uren'
           En de aardsche voorhang scheur'!