Adriaen Valerius (ca. 1575-1625)

’TGEWEEN, ’TGEHUYL, ’TGEKRYT

’tGeween, ’tgehuyl, ’tgekryt, op dees tyt,
Gaet nu Heer, evenseer weder aen,
Het arme volck, o God! wert bespot
En gehoont, niet verschoont van Maraen.
   Hy slaet en moort, vernielt verstoort,
         Verdruckt, benout,
      End’ spaert noch jong noch out.

Gelyck een dolle Zee van de Ree
Tiert en baert, en vervaert alle man,
Soo woed oock desen bul, die als dul,
Plaegt en druckt, ruckt en pluckt, waer hy kan,
   En maeckt het Land vol moort en brand;
      Daer ’s niemant vry
      Schier van zyn tyranny.

Hy grypt en grabt int goet, en int bloet
Daer hy weet, dattet breet is, en meest;
Syn balg is nimmer vol, maer gantsch hol,
Ruym en wyt, en altyt so geweest.
   Doch noch op ’t eynd, eer dan hy ’t meynd,
         Hy daer van al
      Syn loon noch krygen sal.


Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 July 2001