Adriaen Valerius (ca. 1575-1625)

MERCK TOCH, HOE STERCK

Merck toch, hoe sterck nu in’t werck sich al steld,
Die t’allen ty soo ons vryheyt heeft bestreden.
Sie hy hy slaeft, graeft en draeft met geweld,
Om onse goet, en ons bloet, en onse steden.
    Hoor de Spaensche trommels slaen!
    Hoor Maraens trompetten!
    Siet hoe komt hy trecken aen,
    Bergen te besetten.
    Berg op Zoom, Hout u vroom,
    Stut de Spaensche scharen;
    Laet ’sLands boom, end’ syn stroom
    Trouw’lyck toch bewaren.

’tMoedige, bloedige, woedige swaerd
Blocnk en het klonck, dat de vooncken daer uyt vlogen.
Beving en leving, opgeving der aerd,
Wonder gedonder, nu onder was, nu boven,
    Door al ’t mijnen en ’tgeschut,
    Dat men daeg’lycx hoorde;
    Menig Spanjaert in zyn hut
    In syn bloet versmoorde,
    Berg op Zoom hout sich vroom,
    ’tStut de Spaensche scharen;
    ’Heeft ’sLands boom, en syn stroom
    Trouw’lyck doen bewaren.

Die van Oranjen quam Spanjen aen boord,
Om uyt het velt als een helt ’t gewelt te weeren;
Maer also dra Spinola ’theeft gehoord,
Treckt hy flocx heen op de been al syn heeren.
   Cordua kruyd spoedig voort,
   Sach daer niet te winnen;
   Don Velasco liep gestoort:
   ’tVlas was niet te spinnen.
   Berg op Zoom hout u vroom,
   ’tStut de Spaensche scharen;
   ’tHeeft ’sLands boom, en syn stroom
   Trouw’lyck doen bewaren.


Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 July 2001