Joost van den Vondel (1587-1679)

HET GELOOFS-TEKEN DER APOSTELEN

   Ick stut de hoop van myn gemoedt
Met myn geloof in Godt den Vader,
   Almaghtigh, en volkomen goet,
Die hemel, aerde, en zee te gader
   Hun wezen gaf, ick rust met een
Op JESUS, boven zyn genooten
   Gezalft, des Vaders’ zoon alleen,
Van eeuwigheit nit hem gesproten,
   Ons aller Priester, Vorst en Heer,
   En leeraer, waerdigh prys en eer:

   Die, in der tyt oock, door de kracht
Des Geests, die heiligh is, ontfangen
   Uit Davids Koningklyck geslacht
Na aller vaderen verlangen,
   Geboren wert nit eene Maeght
Maria: zonder schult most lyden,
   En voor Pilatus stoel gedaeght,
In ’t endt, benaut van alle zyden,
   Aen ’t kruis den bittren dootsnick gaf;
   Gesloten werd in ’t nare graf;

   Ter helle daelde: wederom
Ten derde dage, van ’s doots keten
   Ontbonden, naer den hemel klom,
Daer by in glorie is gezeten,
   Aen ’s Vaders rechte hant; wiens maght
Het al bestiert door zyn vermogen:
   Van waer men hem ten oordeel wacht,
Als Rechter, in des hemels bogen;
   Om uit de wolcken, zynen troon,
   Te scheiden, levenden, en doôn.

   ’k Geloof (waer in my Godt versterck’)
Oock in den Heilgen Geest, vol vrede:
    De heilge en Katholycke Kerck;
Der Heiligen gemeenschap mede:
   Vergiffenis van alle quaet:
Verrysenis van vleesch en âren:
   Het leven in volkomen Staet,
En niet bepaelt van tyt of jaren.
   Dit is ’t Apostelyck geloof.
   Dat niemant ons bier van beroof’.


Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 July 2001