Joost van den Vondel (1587-1679)

JEPTHA OF OFFERBELOFTE.

AAN MEVROUW

ANNA VAN HOOREN, (*)

GEMAELIN VAN DEN EDELEN HEERE

CORNELIS VAN VLOOSWYCK,

HEERE VAN VLOOSWYCK, DIEMERBROECK, EN PAEPEKOOP,
BURGEMEESTER EN RAET VAN AMSTERDAM.

Het heilighdom des bybels is behangen
Met beelden, die Massias, hoogh gewijt,
Uitbeelden, en gemoeten met verlangen,
Eer hy verschijnt ten offer op zijn tijt. (*)
Zijn offerampt was uitgebeelt door dieren,
En menschen; zoo verbeelde ons Abels lam,
Verteert op ít eerste altaer in smoock, en vieren, díOnnozelheit, die ít kruishout op zich nam.
Aldus verbeelde ons Isack, offerreede
Op ít berghaltaer, den eerstgeboren zoon,
En eenigen, die ít al verzoende in vrede
Wat knielen kon voor dien genadetroon.
Het eenigh beelt van Isack kon verdoven (*)
Alle offermans, en offers van de wet:
Maer deze maeght gaet al de mans te boven,
En geeft een kracht aen dees tooneeltrompet.
De sterckste zwicht voor díallerzwackste kunne.
Gewis zy hoeft blancketsel noch cieraet:
Schoon ít mansbeelt haer den offerpalm misgunne,
Noch staet het stom voor díuitspraeck van haer daet.
Als zy den eedt des vaders komt te hooren,
Verschricktze niet, maer antwoort offerreedt:
Heeft vader dit belooft, en Godt gezworen,
Voltreck, voltreck uw woort, en hoogen eedt,
Dewijl u Godt aen Ammon quam te wreecken,
Bezegel uw belofte: gunme alleen,
Dat ick bedruckt mijní maeghdom vier paer weecken,
Met speelgenoots in eenzaemheit beween.
Gehoorzaem komtze aldus in hooge brozen
Ten heiligen tooneele, en outer treÍn.
Graftjoffers, stroit nu leliŽn, stroit rozen
Voor ít morgenlicht, daer ít kruislicht op verscheen:
En gy, Mevrouw, die Franschen, Italjaenen,
Als neÍrduitsch dicht, in hunne spraeck verstaet,
En menighmael tooneelen zaeght in tranen,
Gewaerdigh
toe te luistren naer dees maet.
Gy zult de zon van zege, hier betogen (*)
Met eene wolk van druck, niet zonder gunst,
Zien schilderen tapijt en regenbogen
Van beeldewerck, te schicken naer de kunst.
Magh deze maeght op uw behaegen stappen
Ten offer, tot een spiegel van de jeught,
De Schouburgh zal in zijne handen klappen:
De rouw des volcks verkeert in volle vreught.


Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 July 2001