Bede

Jacqueline E. van der Waals

Klinkt daar, Vader, in mijn zangen
   Geen verlangen
   Naar uw aangezicht?
Min ik meer het effen duister
   Dan den luister
   Van uw eeuwig licht?

Meer de onbewogen ruste
   Dan de lusten
   Van den morgenstond?
Meer het slapende vergeten
   Dan het weten
   Van der dingen grond?

Is daar in mijn hunkrend wachten
   Geen gedachte
   Aan beloofd genot?
Kan mijn peinzen zich niet heffen
   Tot beseffen
   Van uw liefde - God? ....

- Houdt tot U mijn lichtschuw' oogen
   Opgetogen,
   Zon, die ongedoofd,
Mij de aarde en hemel beide
   Zou verblijden,
   Zoo ik beter had geloofd.


[Coster Pagina]

Opmerkingen aan: coster@dds.nl.