Plantanthéra Bifolia

Jacqueline E. van der Waals

   Wit ivoren standelkruid,
     Plantanthéra Bifolia!
   Weenende, weenende ben ik uit-
   Gegaan in leed en duisternis,
   In leed en zwarte duisternis.
     Plantanthéra Bifolia!

Ik heb gedoold in den donkeren nacht.
   In den zomernacht,
Ik ben gegaan waar de weg mij bracht.
Door een laan van donkere boomen
   Ben ik gekomen
Aan een glanzend wit moeras.
Het lichte zilveren nevelkleed
Dekte het donkere poelenleed,
   Dat dood en begraven was.
O! dat mijn leed zich begraven liet
Diep beneden - diep beneden -
(Stil mijn ziel! het is lang geleden,
   Wek het gestorvene niet!)

Ik heb gedoold in den nacht,
In den zoelen zomernacht,
   Mijn oogen schreiden,
   De bloemen zeiden:
"Drink de geuren, die ik verspreid,
   Allen, die treuren,
   Schenken mijn geuren
               Vergetelheid".
Ik dronk de geuren, mij toegezonden,
      Als zoeten wijn,
   Zij kusten mijn wonden,
   Zij susten mijn pijn,
   Zij stilden mijn wilde
   Gedachten en brachten
   Mij zoete verdooving
      En ruste van pijn.



[Coster Pagina]

Opmerkingen aan: coster@dds.nl.