Jacob Campo Weyerman


De zongedachten van den frischen dageraat,
   Vervat in onze ziel,
Herspeelt den Slaapgod op zyn streelent spinnewiel,
Zo dra 't vermoeit gestel des menschdoms rustwaards gaat.

Wanneer den jaager, moede, en afgement door 't volgen
   Der winden, zich vertrekt tot de algemeene rust,
   En schynt in slaap gesust,
Dan vliegt en jaagt zyn ziel, nu blyde, en dan verbolgen,
   Na maate dat hy 't wild verstoort, en dekt, of dat
   Den heyhaas onvoorziens der brakken ontspat.

Den Rechtsgeleerde, die, gedooken in papieren;
   Gelyk een huysrot zit,
   Treft dikmaals in de rust zyn wit,
En wint een oud proces, waar op zyn zinnen gieren;
   Of wel hy mist een rechtsgeding,
Waar aan de welvaart van zyn heer en meester hing.

   Den vlieger, met zyn ligte cheesen,
   Vliegt met de nachtkaros, zo wel als by den dag,
Hy waagt een arm of been, onthutst door duyzent vreezen,
   Vermydt een diepe voor, ontduykt een linkschen slag:
Doch, ach! het slimste spoor van zyn vervalle zaaken,
   Door forsse draavers ondermynt,
      Verschynt
Hem zelden in de rust, en alzo min by 't waaken.

   Den wargeest trekt de kling, of 't mes:
Den woekeraar droomt van zyn schatten,
   Van goud, en ponden Vlaams; en van een brief van Ces
Droomt Roelant, die het lot wist by de neus te vatten,
   En echter op het laatst het ey verzuymde om 't hoen,
   Want 't was het veulen steeds om groote winst te doen.

Ik zelf droom om de tydverdryven,
   Om 't wys, en ook om 't mal,
   Om 't kolfje, en om den bal
Der tydgenooten, op het vrolykst, te beschryven.


Jacob Campo Weyerman ( 1677 - 1747 ) publiceerde dit gedicht in zijn weekblad Den Vrolyke Tuchtheer in 1730, pag.139.

Op 3 juli 1997 werd het in NRC Handelsblad besproken door Gerrit Komrij: "Alles als illustratie van de inzet dat de Slaapgod de gedachten die zich bij zonlicht in onze ziel hebben vastgezet, op zijn spinnewiel herspeelt. Is het geen prachtig gedicht voor een geboren prozaïst?"