De legende van de heilige Godelieve

Godelieve van Gistel heeft, zo geven de oudste levensbeschrijvingen te kennen, een vreselijk naar leven gehad en is slachtoffer geworden van een wrede moord. Ze was tijdens de Middeleeuwen in het Vlaamse kustgebied vrij populair en tot vandaag de dag zijn er nog veel mensen die belangstelling hebben voor de heilige. Zo is de stad Gistel nog steeds een bedevaartsoord en vindt er jaarlijks een Godelieve-processie plaats die door veel mensen wordt bezocht. In de loop van de eeuwen zijn er onder andere ook toneelstukken ontstaan die het Godelieve-verhaal behandelen en in de schilderkunst komt men de heilige, tenminste in West-Vlaanderen, redelijk vaak tegen. Men gaat ervan uit dat Godelieve echt heeft bestaan. Deze veronderstelling wordt ondersteund door officiële documenten van de graaf van Bonen waarin de naam van haar vader, Heinfriedus, wordt vermeld. Contemporaine opgaven wat haar geboortejaar en sterfjaar betreft zijn niet bekend; waarschijnlijk kwam ze omstreeks 1052 ter wereld en is ze in 1070, op jonge leeftijd, vermoord. In 1084 werd ze heilig verklaard en van de verheffingsakte is een later afschrift bewaard gebleven.

De legende van de heilige Godelieve was het onderwerp van de "Schriftliche Hausarbeit zur Erlangung des Ersten Staatsexamens für Gymnasien und Gesamstschulen" geschreven door Paul Jakob Brüggemann onder begeleiding van prof. dr. Amand Berteloot (Westfälische Wilhelms-Universität, Münster, Institut für Niederländische Philologie), Münster, 5. Mei 2010.

Deel 2 omvat twee kritische edities van Godelieve-verhalen, allebei afkomstig uit verzamelhandschriften. De editie van een Zuid-Brabantse tekst (omstreeks 1540 geschreven en nu te vinden in de Österreichische Nationalbibliothek te Wenen onder de signatuur Series nova 12847, F.C. 7924) staat op de oneven bladzijden (Handschrift Wenen). Het tussen 1530 en 1543 geschreven verzamelhandschrift ms. 2224-2230 uit de Koninklijke Bibliotheek te Brussel bevat eveneens een legende van de Heilige. De kritische editie daarvan staat op de even bladzijden (Handschrift Brussel). Daardoor bestaat de mogelijkheid om steeds een passage van het ene handschrift met het passende gedeelte van het andere handschrift te vergelijken.

Editie: