Weest nu verblyt,
Te deser tyt,
Wie dat ghy syt,
Over is nu ’s nachts droev’ duysteren schyn;
Al onse plagen
In blyde dagen
Verander syn.
’t Weer vriend’lick blickt,
Elck is verquickt,
Dat ’t God soo schickt,
En ons de Sonne vrede dus geeft
Tot een bevryding
En tot verblyding
Van al wat leeft.
Als alles haest
Was op syn quaest,
Was God ons naest,
Syn hulp, Syn heyl, Syn schut Hy tot ons send.
Laet ons Hem loven,
Die daer van boven,
De saeck dus wend.er / noch tot gheender
uur/
Ingezonden door J.R. van Wijk op: 19 July 2001