IDEE 195 IDEE 197

Idee 196


   Zou er misschien 'n fyne  -- neen, 'n zeer grove --  ironie liggen in Mattheus XIX? Parbleu... daar hebben we 't! Jezus doelde op de wenselykheid om 't geslacht der Kappelmannen te laten uitsterven. Larochefoucauld heeft gelyk: men moet geen tekst afkeuren zonder die van alle kanten bekeken te hebben.
   Nu zie ik in waarom de kappelluî van die tyd Jezus' bedoeling niet verkozen te begrypen, ofschoon hy hun begrip trachtte optescherpen met 'n hartig: "wie 't vatten kan, vatte het !" Ligt daarin niet de zin onzer spreekwys over 't aantrekken van schoenen door wie ze passen.

   Ik laat dus Mattheus XIX in z'n geheel, en doe afstand van m'n voorgestelde nieuwe lezing. 't Was ook dom van my te menen dat ik hem kon verbeteren, of de vertaler, of de overschryvers... ik zal 't nooit weerdoen.
   En  -- zie eens die schriftuitleggende werking van m'n IDEEËN! --  nu wordt ook dat donkere zevende hoofdstuk uit de brief aan de Corinthers duidelyk. Wat me daarin vroeger schandelyk voorkwam en vuil, vertoont zich nu rein en verheven. Wel zeker is branden beter dan kappelteelt, wel zeker! Paulus had groot gelyk. Hy zegt  -- in wat meer woorden en slechts met wat omslag --  precies hetzelfde wat ik in de Havelaar m'n vriend Droogstoppel toeriep.  Alleen gaat hy verder dan ik. Hy is radikaler. Ik laat maar één persoon stikken, en in de aangehaalde teksten wordt 'n heel ras uitgenodigd om wegteblyven. Dat noem ik entiérisme!




 
 
 
 
 

VERKLARINGEN

Larochefoucauld
Francois, duc de la Rochefoucauld (15 sep. 1613 - 16 maart 1680)

  Frans schrijver, zeer bekend om zijn "Maximes". Een maxime is een bij uitstek Franse literaire vorm van epigram, waarin uiterst compact een harde of paradoxale waarheid te beschrijven.

(terug)

wie 't vatten kan, vatte het
De tekst is uit Mattheus XIX, vs. 12.

Zie ook de verklaring bij IDEE 184

(terug)